Dag 2: De Grote Trip naar Colombo en terug

Vandaag stond helemaal in het teken van onze witte Toyota Corolla NZE.


We werden rond de middag bij Malkey verwacht en vertrokken deze ochtend met driver Stanley voor een ongeveer 1,5uur durende trip.


Traffic was rather busy. We kwamen aan rond 12.10u. Ik had al een ei in mijn broek maar liet absoluut niets merken, aangezien ik Carl -de driver van dienst- niet ongerust wou maken.

Het verkeer in Colombo is (zachtjes uitgedrukt) hectisch. Auto's, vrachtwagens, tuktuk's, fietsers, voetgangers: Iedereen zoekt zijn plaatsje op een weg die dan nog volgens het omgekeerde systeem werkt dan bij ons.

Bij Malkey verliep alles van administratie uitzonderlijk vlot en na een klein halfuurtje werden we in het diepe gegooid.

Veel verkeersborden moet je niet verwachten in Colombo dus vertrouwden we op een ouderwets compas. Alles met een beetje noord in was goed, en kijk, we zijn hier toch ook weer geraakt!

Op korte tijd leer je vanalles bij op de Srilankaanse wegen:


Het rechtervak is de 'fast lane'. Het grootste voertuig heeft altijd voorrang. Rood is niet noodzakelijk rood en groen is niet noodzakelijk groen. Als twee lanen te weinig zijn, dan maak je gewoon een derde bij. En voor een vierde is ook altijd wel plaats.


De toeter heeft meerdere functies. Je kan ermee aangeven dat je iemand voorbijgaat, je iemand opgemerkt hebt, je absoluut niet akkoord gaat met het manoeuvre van een medemens en/of zijn/haar voertuig... Het is dus nogal gebruikelijk van frequent de toeter te gebruiken.

In een verkeerde auto schakel je met je linkerhand en staan de richtingaanwijzers rechts. Wie hardnekkig vasthoudt aan links pinken moet met enthousiaste ruitenwissers kunnen omgaan.

Gelukkig heeft Carl stalen zenuwen en is hij -let's face it- een uitstekende chauffeur. Alle dagen tussen prutsers en bricoleurs op de Antwerpse ring werpen hun vruchten af.

Ook ondergetekende heeft een stukje gereden, op een rechte baan, zonder al te veel volk en geen groter/zwaarder vervoer. Persoonlijk vind ik het inschatten van de ruimte aan de linkerkant het meest moeilijke. Ik leerde die afstand gelukkig beter kennen bij het verkennen van een zandhoop (jammer genoeg net bijeengeveegd door twee ijverige Sri Lankanen) aan de kant van de weg (en geen hoop stenen).




Voor onze ouders en bezorgde familieleden: Het 'ergste' is achter de rug. Morgen trekken we naar rustiger oorden en tegen dat we binnen een paar weken in Colombo terug zijn, zullen we vast en zeker geroutineerde drivers zijn.